Implanty

Stosowanie śródkostnych wszczepów filarowych poszerza zakres możliwości leczenia protetycznego po utracie zębów, toteż trudno wyobrazić sobie nowoczesną stomatologię bez implantologii. Osadzone na wszczepach protezy, rekonstruują zgryz, zbliżają protetykę stomatologiczną do ideału, zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym.

Żadna dziedzina stomatologii nie rozwinęła się w ciągu ostatnich 20-25 lat tak dynamicznie i na tak wielka skalę jak implantologia. Ogromny postęp techniczny oraz rozwój metod klinicznych spowodował, że leczenie implantologiczne zaczyna być istotną alternatywą dla tradycyjnych metod stosowania mostów, protez ruchomych, częściowych i całkowitych.

Dzięki rozwojowi metod chirurgiczno-augmentacyjnych, do których zaliczamy augmentację kości, przeszczepy kości,błony śluzowej – nie tylko umożliwiają przeprowadzenie zabiegu implantacji, lecz także pozwalają uzyskać zadowalający efekt estetyczny.

Do przeciwwskazań miejscowych należy zaliczyć nieodpowiednią morfologię i złej jakości kości, jak również inne, wymienione niżej czynniki:

  • brak motywacji do utrzymania dobrej higieny jamy ustnej
  • brak miejsca w płaszczyźnie odbudowy protetycznej-obniżona wysokość zwarcia
  • zbyt duża różnica między częścią śródkostną a częścią protetyczną
  • nieleczone parafunkcje -bruksizm,przyzwyczajenia
  • niekorzystne warunki statyczne i dynamiczne

Wśród przeciwwskazań ogólnych zaliczamy:

  • stan zdrowia – cukrzyca nie wyrównana, osteoporoza, stany krwotoczne, obniżona odporność, ciąża, schorzenia układowe,
  • nierealne oczekiwania pacjenta,
  • psychozy,
  • nadużywanie wszelkiego rodzaju używek.

Z optymalnymi warunkami do implantacji mamy do czynienia, gdy spełnione są następujące czynniki:

  • dobry ogólny stan zdrowia oraz korzystny stan jamy ustnej,
  • prawidłowe gojenie się ran,
  • zakończony wzrost szczęk,
  • dobra higiena jamy ustnej,
  • wystarczający do stabilizacji wszczepów zasób kości we wszystkich płaszczyznach,
  • zaakceptowanie przez pacjenta ewentualnego ryzyka związanego z każdym zabiegiem implantacji.

Planowanie zabiegu przebiega w czterech etapach:

  1. zebranie wywiadu i analiza wyników badań
  2. analiza modeli i diagnostyka na podstawie zdjęć rentgenowskich
  3. analiza struktury możliwość przeprowadzenia zabiegu
  4. rozmowa z pacjentem i sporządzenie dokumentacji lekarskiej

Zdjęcie panoramiczne stanowi podstawę planowania leczenia implantologicznego, a jego uzupełnienie mogą stanowić zdjęcia rtg zębowe i boczne.

W przypadkach skomplikowanych warunków anatomicznych lub problemów rekonstrukcyjnych należy wykonać zdjęcia techniką tomografii komputerowej TN.